Σελίδες

Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012

χρόνος

Να έχεις χρόνο.

Ο χρόνος είναι ποσότητα, μέγεθος στη φυσική, διάσταση στη φαντασία, βάση δεδομένων για την επιστήμη της ιστορίας,  αίσθηση για την ανθρώπινη συνείδηση και πολλά πολλά άλλα. Τι είδους χρόνος είναι ο δικός μας χρόνος;


Ο χρόνος δεν είναι χρήμα. Δεν είναι υλικό. Είναι αγαθό. Πολυπόθητο και πολύτιμο.
Ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των αγαθών που δεν μπορούμε να αγοράσουμε με χρήματα, αν και μας έχουν κάνει να πιστέψουμε ότι αντιστοιχεί σε χρήματα. π.χ, όταν έχουμε μια εργασιακή σχέση, αμοιβόμαστε για το χρόνο που απασχολούμαστε από τον εργοδότη με ένα προσυμφωνημένο ποσό. Η ίδια όμως η εργασιακή σχέση όπως και κάθε είδους σχέση, απαιτεί από εμάς διαρκή(φυσική συνήθως) παρουσία' ενώ η απουσία μας από αυτήν πρέπει να είναι δικαιολογημένη και σύντομη, γιατί μπορεί να θεωρηθεί αφορμή για (δια)λυση της εν λόγω σχέσης. Για να λείψουμε από τη δουλειά μας πρέπει να πάρουμε (την) άδεια. Για να λείψουμε από άλλων ειδών υποχρεώσεις δεν υπάρχει κανείς να ζητήσουμε την άδεια. Γιατί, ωστόσο, επιθυμούμε να έχουμε χρόνο και μάλιστα να είναι δικός μας;


Προσωπικός χρόνος
Ποιός είναι υπεύθυνος το δικό μας χρόνο; Δεν θα μπορούσα να απαντήσω κάτι διαφορετικό από αυτό: η μοίρα του καθενός. Το πού(1), πότε(2)  και με ποιους (3) συμβιώνεις, καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο θα διαχειριστεί ο χρόνος του.
(1) Αν γεννηθείς σε μια από τις χώρες των ευκαιριών, η προσωπική σου πορεία προς την πρόοδο θα ξεκινήσει νωρίς, αφού θα ενταχθείς σε ένα σύστημα επιλογής αναλόγως προσόντων.
(2) Αν γεννηθείς σε καιρό ειρήνης ή σε καιρό οικονομικής άνθησης του τόπου σου, έχεις πιθανότητες να καλλιεργήσεις το αισθητήριό σου και να μην δαπανήσεις το χρόνο σου μονάχα για τον πόνο και στη θεραπεία του.
(3) Αν οι γονείς σου μέσα από τη βιοπάλη δεν έχουν οι ίδιοι χρόνο για αυτούς και για σένα, δεν πρόκειται ποτέ να μάθεις να χρησιμοποιείς το χρόνο σου προς όφελός σου. Αν δε σε μεγαλώνουν οι γονείς σου το πράμα περιπλέκεται ακόμη πιο πολύ και ο χρόνος σου υφαίνεται από ανεξιχνίαστες κλωστές*.

Πότε διαχειριζόμαστε το δικό μας χρόνο; Στην ουσία όταν πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας. Όταν δημιουργήσουμε, κατά κάποιον τρόπο, ένα δικό μας περιβάλλον σε κάποια στιγμή της ζωής  μας, και εκμεταλλευτούμε όσο το δυνατόν μπορούμε το περιθώριο επιλογών μας. Τότε " θα κάνουμε την τύχη μας ", διαμοιράζοντας το χρόνο μας κυρίως σε τρεις τομείς : εργαζόμενοι (σε δική μας ή όχι επιχείρηση), φτιάχνοντας νοικοκυριό (με ή χωρίς οικογένεια), ή ταξιδεύοντας για να γνωρίσουμε τον κόσμο (με ή χωρίς οικονομικούς πόρους). Κι εδώ όμως υπάρχουν παγίδες.
  Κάθε στιγμή της ζωής μας πρέπει να επαναπροσδιορίζουμε τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούμε το χρόνο μας. Δεν πρέπει να τον αφήνουμε να περνά άσκοπα. Πρέπει να είμαστε ΜΕΣΑ στο χρόνο μας. Παρόντες. Ό,τι κάνουμε να το κάνουμε με όλη μας την ψυχή.
Αυτό δε σημαίνει ότι θα μας αρέσει πάντα ό,τι κάνουμε. Αλλά το σίγουρο είναι πως όση περισσότερη σκέψη και ενέργεια δώσουμε σε αυτό που κάνουμε την κάθε στιγμή, τόσο καλύτερο θα γίνει, έτσι ώστε,αργότερα, να προχωρήσουμε σε κάτι που μας γεμίζει περισσότερο.

 συνεχίζεται


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Έτσι στα μουγγά θα καθόμαστε, πείτε κι εσείς κάτι...