...μετάφραση...

Όλοι μας οι συλλογισμοί για το καθετί,
είναι μια... ερμηνεία. 
Οκ;
Λέγεται και, κοσμοαντίληψη. 
Θες αλλιώς;
Ο φακός 
το πρίσμα,
...το καλειδοσκ  ό  π  ι  ο ... 
απ' όπου κοιτάμε όσα μας περιβάλλουν. 
Ξέρω τι θα πεις.
Μετρά κι ο εξωτερικός παράγοντας:
Ό,τι μαθαίνουμε / βλέπουμε / νιώθουμε μας επηρεάζει, σε καθημερινή βάση.
Πάσο.

Όταν πάει κάτι στραβά συνεχίζουμε; 
Συνεχίζουμε;
Τσου. Πατάμε φρένο. Είναι στο πόδι μας, στο χέρι μας, what ever. 

Όλοι, (κι όταν λέμε όλοι εννοούμε όλοι!)
κατά καιρούς, έχουμε υπάρξει χαμένοι.
Ακόμα και μες στα πιστεύω μας.
Σε μια εφηβεία, σε ένα κόμμα, σε μια θρησκεία, σε μια σχέση. 
Τι μας έκανε να γυρίσουμε πίσω;
Να ξυπνήσουμε από το λήθαργό μας;
Ίσως... το πλήρωμα του χρόνου.
Ίσως... ένας άνθρωπος που μας έβγαλε στην επιφάνεια.
Και πήραμε ανάσα. 
Κι είμαστε εδώ. 
Τυχεροί (στην ατυχία μας).

ΠΑΝΤΑ γυρίζω να κοιτάξω πίσω.
Υπάρχουν πολλοί που πήγαν στράφι.
Παιδιά που όπως λέγαμε, "είχαν τα πάντα". 
Που "παρασύρθηκαν" σε λάθος μονοπάτι.

Για στάσου... τώρα που το σκέφτομαι...

Μπορεί και να μην είναι μόνο, παιδιά.

Μπορεί να είναι το λάθος, αποκλειστικά, δικό τους.

Αυτό δεν ακυρώνει το αποτέλεσμα.

Οι ουσίες είναι το ένα σκέλος.
Το άλλο είναι εθισμοί. 
Ποικίλοι εθισμοί, 
- μην πας μακριά: διαδίκτυο, φαΐ...-
και εμμονές,
- και πάθη ερωτικά, το γελάς;-
κάτι που νιώθεις να σε ξεπερνά 
κι όλο το επαναλαμβάνεις μέχρι 
... να μη μείνει...  τ  ί  π  ο  τ  α.

                                                 ----------------------------

Μου είχε πει μια φορά μια "φίλη", πολύ φιλόδοξη,

που κοίταγε πάντα τη δουλειά της 

και κατόρθωνε να πάρει αυτό που ήθελε από τον καθένα: 

"Δεν μπορείς να σώσεις εσύ τον κόσμο. Δεν είσαι η Μητέρα Τερέζα."

("Τι βλαμμένη!" Σκέφτηκα τότε." Τι σκύλα!")

Τι βλακώδες, από μέρους μου!

Σκέφτομαι σήμερα.

Τι είναι αυτό που με ενόχλησε στ' αλήθεια;

Δυο φράσεις που ξεκινάνε από το δεν. 

Άμα το βγάλω, αυτό το απαίσιο δεν, 
μένουμε

Εγώ, ο κόσμος, και η Μητέρα Τερέζα!!

"Ξεκόλλα!" 

Έπρεπε να της είχα πει.
"Ξεκόλλα!

"ΝΟΜΙΖΕΙΣ ότι κάτι κάνεις, κι εσύ...

Το θέμα δεν είναι να φύγεις από το πατρικό,

και να μην ξυπνάς τις Κυριακές για εκκλησία.

  Το θέμα δεν είναι να βρεις μια "γαμάτη" δουλειά.

  Το θέμα δεν είναι να φορέσεις κατάσαρκα όλα τα ρούχα και τους ανθρώπους 
που θα μπανίσεις.

  Και φυσικά.... ούτε είναι υποχρεωτικό να διαιωνίσεις το είδος σου. "

                                                  -----------------------------

Γι' αυτούς που είναι ακόμα εκεί,
νιώθω αυτή τη στιγμή 
πως γράφω σ' ένα χαρτόνι, (από τις κούτες νουνού τις παλιές,)
μ' ένα στυλό, περνώντας τα γράμματα από πάνω πολλές φορές
τους το κολλάω λοιπόν, στο τζάμι τους επάνω
αφού δε με ακούνε ,
αφού δε με βλέπουν που γνέφω, σχεδόν χτυπιέμαι...

" ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕΣ."

Ποιος -στα κομμάτια!-
νομίζεις ότι γράφει το βιβλίο της ζωής σου
και τι πιστεύεις ότι θέλει να σου πει μ' αυτό;
Μην προσπαθείς να γίνεις οτιδήποτε

Τι δεν καταλαβαίνεις;
Γιατί δεν κάνεις 
τελοσπάντων 
μια δική σου... μετάφραση;


------------------------------------------
όποιος  ψάχνει βρίσκει εικόνα: στο google "μήνυμα σε χαρτόνι"
http://old-boy.blogspot.gr/2008/11/blog-post.html