Σελίδες

Τρίτη, 3 Σεπτεμβρίου 2013

εστίαση

Δε λέω, διαβάζω όμορφα πράγματα αυτόν τον καιρό, αλλά λίγα. 

"Μα ένας κόσμος γεμάτος με ομορφιά, ίσως να ήταν μονότονος, μην είμαστε και πλεονέκτες..."
Αυτή την απάντηση δίνω χρόνια ολόκληρα, ρίχνοντας στάχτη στα μάτια μου, για να συνεχίζω να ζω εδώ, και να δικαιολογώ την γενική απραξία-ανοχή στην ασχήμια.
Σε μια χώρα που έχει πληγές ανοιχτές κι εμείς λέμε, "σώπα μωρέ, δεν είναι τίποτα" και πάμε παρακάτω.
Μακάρι να ήταν η χώρα ετούτη γεμάτη ομορφιά, 
όπως είναι και η φύση της μια ομορφιά, ένα αριστούργημα, 
και σκέψου πως μας προσφέρεται τόσα χρόνια στο πιάτο... 

Και λέγοντας "πιάτο", 
δράττομαι της ευκαιρίας να μεταφέρω όσο πιο πιστά γίνεται μια  κουβεντούλα που είχα, επάνω σε μια λέξη της γλώσσα μας και την ιστορία της. Συγκινήθηκα τόσο πολύ κατά τη διάρκεια αυτής της επεξήγησης που ήταν από τις λίγες φορές που είπα. Αχ αν είχα ένα μαγνητόφωνο για να τα γράψω έτσι ακριβώς... 




Είμασταν όλη η οικογένεια γύρω από ένα τραπέζι 
στο δωμάτιο που είχαμε νοικιάσει για τις διακοπές μας, 
και τρώγαμε ένα πιάτο με λαχανικά στην κατσαρόλα κοκκινιστά και αχνιστά 
παρόμοια με το περίφημο ομώνυμο πιάτο που τρώει ο κριτικός γαστρονομίας στην ταινία "Ratatouille" ( gastronomie: τι όμορφη ελληνική νέα λέξη για να ταξιδεύει ανά τον κόσμο - και πόσο ωφέλιμη αν φορολογηθεί όπως προτάθηκε για τις ελληνικές λέξεις που χρησιμοποιούνται ανά τον κόσμο)


πηγή εικόνας


Κι εκεί που τρώμε αυτό το υπέροχο κηπευτικό γεύμα ακούγεται η ερώτηση:


Είμαστε τώρα σε εστιατόριο;




Υπάρχει μια τάση να μας αρέσει οικογενειακώς να βρισκόμαστε στη χάση και στη φέξη σε χώρους όπου μας σερβίρουν φαγητό που άλλοι έχουν μαγειρέψει και περιμένουμε σαν τα μαθητούδια στον παιδικό με τα πιρουνάκια μας και τις σαλιαρίτσες μας, και το στομαχάκι μας να γουργουρίζει. Η ερώτηση ήρθε προκειμένου να συνδυάσει το νέο περιβάλλον (ενοικιαζόμενο δωμάτιο) και την έννοια του φαγητού.

Σου αρέσει το φαγητό που τρώς; 

Ναι, μου αρέσει πολύ.

Θες να σου πω τι σημαίνει εστιατόριο;

Ναι.

Ακουμπάω τα μαχαιροπίρουνά μου κάτω και ξεκινάω να εξηγώ.

Στα πολύ παλιά τα χρόνια υπήρχαν στα σπίτια οι εστίες.

Και σήμερα υπάρχουν τις λέμε μάτια.

Πολύ σωστά. Είναι εκεί που ακουμπάμε τις κατσαρόλες για να μαγειρεύουμε. 
Πολύ ευχάριστο να έχουν το όνομα που είχαν και τότε... 
Η εστία εκείνα τα χρόνια ήταν μια φωτιά που βρισκόταν στο κέντρο του δωματίου. 
Γι' αυτό και η λέξη εστία σημαίνει και κέντρο.
Όλη η οικογένεια μαζευόταν γύρω από την εστία για να ζεσταθεί, να μαγειρέψει και να ευχαριστήσει τους θεούς.
Το να συγκεντρωνεται κανείς γύρω από την εστία ονομάζεται εστίαση.
Εστίαση σημαίνει και το φαγητό και το στρώσιμο του τραπεζιού.
Όταν τρώμε κάπου που δεν είναι σπίτι υπάρχει κάποιος που φροντίζει για την εστίαση.
Ο εστιάτορας, στο εστιατόριο. Γιατί οι άνθρωποι θέλουν να τρώνε όλοι μαζί ζεστό φαγητό.
Και όταν τρώμε πολλοί μαζί, ζεστό φαγητό, λέγεται συνεστίαση και είναι θετική εμπειρία.

 Δεν έκανα διαχωρισμό συνεστιαση και μαζική εστίαση για λόγους εξωραϊσμού!

Εμείς μπορεί να μη βρισκόμαστε τώρα σε ένα εστιατόριο,
αλλά έχει σημασία ότι κάνουμε συνεστίαση, είμαστε όλη η οικογένεια γύρω από την εστία, και τρώμε μαζί ζεστό φαγητό. Αυτό είναι κάτι το υπέροχο που πολλοί ζηλεύουν.

Και υπάρχει και κάτι άλλο πολύ σημαντικό που δεν σου είπα.
Πόσο σημαντική είναι η Εστία για τον Ελληνισμό.













Η Εστία είναι μια θεά, αδελφή του Δία,  το πρώτο παιδί του Κρόνου. 
Φορά πέπλο στο κεφάλι και είναι για πάντα δεμένη με τον όρκο της παρθενίας, σταθερή μορφή στο κέντρο των σπιτιών, των ναών και των βωμών των πόλεων. 
Συμβολίζει την οικία, την οικογένεια, τη φιλοξενία, την αθανασία. Ταυτίζεται με το άσβεστο ιερό πυρ, που μια ξεχωριστή οντότητα από τα πανάρχαια χρόνια.
Η Εστία του Ελληνισμού, ήταν το ιερό πυρ στο ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς, στο Κέντρο ή Ομφαλό του κόσμου. Αν έσβηνε ή μολυνόταν έπρεπε να την ανάψουν από τον ήλιο για να είναι και πάλι αγνό. Οι Εστιάδες ήταν ιέρειες που είχαν καθήκον τους να διαφυλάττουν το ιερό πυρ σε όλες τις πόλεις. Δεν μπορούσε να δημιουργηθεί αποικία, αν δεν υπήρχε ιερό πυρ από τη μητρόπολη. Οι ξένοι και οι ικέτες έπρεπε να καθήσουν κοντα στην εστία, προτού συνομιλήσουν με τους κυρίους του σπιτιού ή του ναού.
Στο κέντρο κάθε σπιτιού, από αυτήν ξεκινούσαν όλες οι προσευχές και οι θυσίες ["αφ εστίας άρχεσθαι"]. Όλες οι σημαντικές οικογενειακές στιγμές, εκεί ελάμβαναν χώρα. 

Κατά την ονοματοδοσία ( τη βάπτιση θα μπορούσαμε να πούμε) του νέου μέλους, προσκαλούσαν στην οικία συγγενείς και φίλους. Ήταν όλοι λευκοφορεμένοι με λευκές λαμπάδες αναμένες, παρουσία ιερέως του Διός του Τελείου, που έψαλλε ευχές, ο πατέρας άλειφε το μωρό με λάδι απο «ελαίαν μορίαν» - δηλαδή προερχόμενο απο τις ιερές ελιές της Αθηνάς, το περιέφερε τρείς φορές γύρω από τον βωμό της Εστίας, εκφωνώντας το όνομα του, κι αφού έριχνε μικρό βόστρυχο απο τα μαλλάκια του παιδιού στο εξαγνιστικό και ζωοποιό, (από τον ουρανό μεταφερθέν κατά την πίστη) ιερό πύρ της Εστίας το «εκάθαρε» εμβαπτίζοντας το μέσα σε ειδικό αμφορέα (κολυμπήθρα), που περιείχε χλιαρό νερό, φερμένο από την «Κρήνη της Καλλιρρόης».
  
Λοιπόν χάρηκες τώρα που ξέρεις τι σημαίνει η λέξη εστία και η λέξη εστιατόριο;




Είχε πάρει το πιρούνι στο χέρι και έτρωγε με βουλιμία, 
ένα φαγητό παρέα με την καλύτερη συντροφιά 
και μαγειρεμένο με περίσσια αγάπη.
Και ιδού ο πρώτος κανόνας της δικής μου γαστρονομίας!!!

 

-----------------------------------------------

Δεν θα ήθελα να βάλω εργασία 
"βρείτε τις ομοιότητες με τις τωρινές συνήθειες"
απλά συμπεραίνω ότι ο ελληνισμός είναι μια βιωματική διαδικασία
αρκετά αποτελεσματική και είναι δύσκολο να την ξεριζώσει κανείς.
Και όση αμερικανιά και αγγλοσαξωνοσύνη και να φάμε στη μάπα (έλεος!)
πάλι εμείς δίνουμε στην οικουμένη τα σύμβολα 

πηγή εικόνας 




και η μόνη λύση είναι  
να έχουμε το νου μας στην εστία
να εστιάσουμε στη δική μας φλόγα!

(ουφ, τα είπα και ξεθύμανα!!)

65 σχόλια:

  1. Τα είπες και ξεθύμανες και τα είπες τόσο όμορφα!!
    Πάρα πολύ όμορφη ανάρτηση!!
    Φιλιά πολλά και καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλό μήνα, γλυκειά μου Μαρία!
      Σ'ευχαριστώ για το ποδαρικό!!
      Και συνεχίζουμε <3

      Διαγραφή
  2. Έτσι είναι..μα δεν είναι οι ίδιες οι λέξεις μας και το νόημα πίσω από αυτές που μας ξεχωρίζουν;
    Είναι λοιπόν καιρός και για τη δική μας συνεστίαση φιλενάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ψήνεται η συνεστίαση...
      Μου μυρίζει θαύμα γεύση!!
      Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε έχουν πάντα το σκοπό τους...
      Σε φιλώ ;)

      Διαγραφή
  3. Τι να σου πω...απο τις ομορφοτερες σου αναρτησεις marron μου αυτή εδώ που εστιάζει στην....εστίαση τοσο τρυφερά, νοσταλγικά και βιωματικά.
    Ελλαδάρα αθάνατη με τους εστιάτορες σου αλλα και οικογενειακά γεύματα εις την εστίαν:)
    Σε γλυκοφιλώ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι απο αυτές που σου θυμίζω την αγαπημένη σου φιλόλογο, να υποθέσω ;))
      Ανυπομονώ να σε γλυκοφιλήσω κι εγώ εκ του σύνεγγυς ;)))
      Ανάρτηση δεν βλέπω δική σου, κι ανησυχώ!!!

      Διαγραφή
  4. καλημέρα μαρώ.η ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική στον κόσμο που οι λέξεις της έχουν νόημα.δεν είναι απλώς λέξεις.σημαίνουν κάτι.ας πούμε οικοδομή=δομώ τον οίκο,επιτυχία=επί+τύχη, λογοπαίγνιο=παιχνίδι με το λόγο κλπ.....αυτό δεν το συναντάς πουθενά αλλού.δώσαμε τον πολιτισμό μας και τα φώτα μας στον κόσμο αλλά χάσαμε εμείς την πορεία μας.εισάγαμε τις αμερικανιές και τις δυτικές λεξεις στο λεξιλόγιο(άλλη ωραία λέξη έτσι;) μας.
    σε ευχαριστώ που μου υπενθύμισες την ωραιότητα της γλώσσας μας και το βάθος που κρύβεται πίσω από τις λέξεις.εστία....μια τόσο απλή λέξη αλλά με τεράστιο βάθος και νόημα.να είσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα, πέρα για πέρα, Στάθη!
      Που λες... Δεν είμαι σίγουρη αν είναι η μοναδική που οι λέξεις της έχουν νόημα, αλλά τουλάχιστον έχουν.
      Όπως το διατύπωσες, χάσαμε την πορεία μας.
      Αυτό είναι. ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΑΜΕΝΟΙ.
      Όταν λέω αμερικανιές, δεν αναφέρομαι τόσο στις ξένες λέξεις, όσο στον τρόπο ζωής και στην απανθρωπιά που αυτός υπαγορεύει. Γιατί η αμερικανιά είναι το "ό,τι κάτσει και όλα στην τύχη". ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ.
      Στο βάθος όλα έχουν νόημα. Και στο βάθος υπάρχει πάντα ένας κήπος. Όπως αυτός του φόντου μου. Ένας παράδεισος!

      Να είσαι καλά, σ' ευχαριστώ πολύ που είσαι σταθερά παρών ;)

      Διαγραφή
  5. Απαντήσεις
    1. Καλώς τη Βάνα μας!
      Καλό φθινόπωρο, καλή μου!
      Χαίρομαι που σου άρεσε ;)

      Διαγραφή
  6. Πάρα πολύ ωραία ανάρτηση. Σ' ευχαριστούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Περικαλώ ;) Ωραία νέα διάβασα και χάρηκα, αρνάκι!
      Καλό φθινόπωρο και από εδώ ;)

      Διαγραφή
  7. Γιατί ξαλάφρωσα με το κείμενό σου δεν κατάλαβα.
    Ξέρω μόνο πως αυτά που είπες θα ήθελα να τα είχα πει κι εγώ
    μόνο που εσύ τα είπες με τον ιδανικότερο τρόπο
    κι εγώ τα ευχαριστήθηκα τόσο...
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με κάνεις να κοκκινίζω ;)
      Το σχόλιό σου με τιμά ιδιαιτέρως...
      Καλό φθινόπωρο και καλή αρχή στο παιχνίδι (μας) ;)

      Διαγραφή
  8. τι ομορφα που τα ειπες ολα φιλη μου! συμφωνω απολυτα μαζι σου! λατρεψα αυτη την αναρτηση! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωραία τα λέω. Από κει και πέρα τι γίνεται; Ερωτώ.
      Ελπίζω να εστιάσουμε έστω και λίγοι, κι ύστερα πιο πολλοί... Φιλιά πολλα΄;)

      Διαγραφή
  9. Αχ, Μαρώ μου ... αχ, Μαρώ μου ... ... πόσα πολλά έχω να πω επί του θέματος !!!
    3 εβδομάδες στην πατρίδα κι έβλεπα επαναλαμβανόμενες εναλλαγές απείρου κάλλους και απείρου ασχήμιας !!! Κι ένα τεράστιο "ΓΙΑΤΙΙΙΙ ;;;;;" έβγαινε μόνιμα από το στόμα μου !!!

    Θα σταθώ λίγο στην πρώτη σου παράγραφο μόνο και θα πω ότι μάλλον είναι καιρός να σταματήσουμε να ρίχνουμε στάχτη στα μάτια μας με δικαιολογίες του τύπου "αν ο κόσμος ήταν μόνο όμορφος, θα ήταν και βαρετός". Η ομορφιά, ο σεβασμός, το ήθος κι η αξιοπρέπεια δεν μπορούν ποτέ να είναι βαρετά. Κι όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε σ' αυτήν την χώρα και βάλουμε ΣΤΟΠ στην ασχήμια, την ασυδοσία, το ψευτονταηλίκι και την ασέβεια, τόσο το καλύτερο.

    Σε γλυκοφιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως και η Νάσια έλκεσαι από τα μικρά μου γράμματα.
      Κι αυτά δικά μου είναι. Και θέλω να πιστεύω ότι όλα συνδέονται μεταξύ τους. Η ασχήμια είναι αποτέλεσμα του αποπροσανατολισμού της κοινωνίας. Νομίζω ;)
      Καλό φθινόπωρο, Αγγελική μου <3

      Διαγραφή
  10. Τι όμορφη ανάρτηση! Κάποτε είχα διαβάσει ότι η ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική γλώσσα που οι λέξεις τις έχουν σημασία και συνδέονται με ιδέες και πράγματα, δεν είναι τυχαίες όπως πχ στα Αγγλικά που η λέξη αυτοκίνητιο λέγεται car αλλά θα μπορούσε να λέγεται και tree δεν έχει καποια σημασία.
    Και η δική σου ανάρτηση πόσο το επιβεβαιώνει! Καλη σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς την!
      Ναι όλα συνδέονται μεταξύ τους στη γλώσσα μας.
      Κι αν σου αρέσει και την σκαλίζεις και λίγο, μαγεύεσαι...
      Χαίρομαι που σου άρεσε, και που σχολίασες εδώ!
      Καλό σου φθινόπωρο και πάλι χρόνια σας πολλά ;)

      Διαγραφή
  11. Εγώ θα μείνω,στο ότι ο ελληνισμός είναι μια βιωματική διαδικασία και δύσκολα θα μας τον ξεριζώσει κανείς.Αυτό με βοηθάει να ελπίζω και να ονειρεύομαι...
    Φιλάκια,γλυκιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρόδο μου, βρήκες κι εσύ κάτι που να σε κάνει να ονειρεύεσαι κι αυτό είναι υπέροχο ;)
      Για μένα οι λέξεις, κουβαλούν και τα ήθη των ανθρώπων.
      Και χαίρομαι που μπόρεσα να το διατυπώσω, εδώ...
      Καλό φθινόπωρο να έχεις, και πολλά φιλιά !!

      Διαγραφή
  12. Επιτέλους να και μια ανάρτηση στην οποία μπορώ να σχολιάσω, χωρίς την βοήθεια του λεξικού!!!!χαχαχα!
    Μαρώ μου, πολύ όμορφη ανάρτηση, καθώς και ο τρόπος που εξήγησες τον όρο εστία, το κρυμμένο της μήνυμα (να έχουμε το νου μας στην εστία, να εστιάσουμε στη δική μας φλόγα). Όλα αυτά που συμβαίνουν ή που δεν συμβαίνουν.... είναι ασύλληπτα.
    Να΄σαι καλά για το όμορφο κείμενο και την υπενθύμιση του ποιοι είμαστε ή αν θες του ποιοι θα έπρεπε να είμαστε! Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Όλα αυτά που συμβαίνουν ή δεν που δεν συμβαίνουν... είναι ασύλληπτα."
      "Υπενθύμιση του ποιοι είμαστε ή αν θες του ποιοι θα έπρεπε να είμαστε"
      Μπορεί να μη χρειάζομαι λεξικό, αλλά χρειάζομαι τεφτέρι να σημειώνω τα εύστοχα και βαθυστόχαστα σχόλιά σου ;)
      Σ'ευχαριστώ από καρδιάς, και σε φιλώ <3

      Διαγραφή
  13. Γλυκό και όμορφο φθινόπωρο να έχεις Μαρώ μου,,με το δίκιο σου ξέσπασες στο τέλος της ανάρτησης για το θέμα του Ελληνισμού..υπέροχη η ανάρτησή σου συγκλονίζει..ο ελληνισμός δεν θα χαθεί όσο κι αν κάποιοι ξέχασαν η επιμελώς θέλουν να ξεχάσουν τηνιστορία μας την κουλτούρα μας τον πολιτισμό μας και κύρια την παρακαταθήκη της εθνικής μας κληρονομιάς που μας κληροδότησαν οι σπουδαίοι πρόγονοί μας..είμαστε περήφανοι για την ελληνική γλώσσα και δεν πρέπει ποτέ η εθνική παιδεία μας να απομακρυνθεί απο τις ρίζες της..την εθνική μας ταυτότητα καμμία πίεση λόγω παγκοσμιοποίησης δεν θα την χάσει ο έλληνας..τουλάχιστον εγώ κάνω ότι μπορώ γιαυτό και βλέπω με μεγάλη μου χαρά ότι το ίδιο κάνετε κι εσείς..συγχαρητήρια Μαρώ μου..και μη ξεχνάμε ότι και όλοι οι Ευρωπαίοι έχουν σαν πρόγονους τους Αρχαίους Έλληνες..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι σπουδές μου με έμαθαν να αμφισβητώ τις έννοιες.
      Το έθνος, την κληρονομιά, τους σπουδαίους προγόνους, την περηφάνεια, την εθνική παιδεία, τις ρίζες, την εθνική ταυτότητα, τους Ευρωπαίους.
      Προσπαθώ να σβήνω τους παραπάνω τίτλους και να κρατάω αυτό που νιώθω. Και νιώθω ότι μέσα από τη γλώσσα μας σκεφτόμαστε και αναπνέουμε. Από τις συνήθειές μας, κρατιόμαστε να μην γκρεμιστούμε. Με τους οικογενειακούς δεσμούς (εάν υπάρχουν, καλώς!) χτίζουμε πιο υγιείς προσωπικότητες.
      Έλληνες είμαστε από τις σκέψεις και τις πράξεις μας, κι όχι από το όνομά μας και την καυχησιάρικη συμπεριφορά μας.
      Ήθελα να κάνω αυτές τις διευκρινίσεις για τα πιστεύω μου, και το σχόλιό σου μου έδωσε μια πολύ ωραία αφορμή!
      Όμορφο φθινόπωρο, και με υγεία καλή μου Kate ;)

      Διαγραφή
  14. Όσο για το θέμα της Εστίασης το έθεσες αναλυτικά με ενδιαφέροντα στοιχεία που πρέπει να διαβαστεί απ'όλους μας..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Τεράστιο μάθημα η προσωπική ιστορία που μοιράστηκες Μάρω μου μαζί μας!
    Μάθημα για το πώς πρέπει να εξηγούν οι γονείς τα δύσκολα θέματα στα παιδιά μας!
    Δεν έχω ακούσει ποτέ τη φωνή σου αλλά ένιωθα στα αυτιά μου να φτάνει μια ήρεμη, γεμάτη τρυφερότητα κι υπομονή φωνή !
    ΚΙ είμαι σίγουρη ότι κέντρισες το ενδιαφέρον του παιδιού, το δίδαξες πέρα από ιστορία και πολλά άλλα συνάμα! Μέχρι και το σεβασμό μπορώ να πω!
    Σε άφησα τελευταία απόψε!
    Τι καλά που έκανα!
    Πάω με ένα τεράστιο χαμόγελο για ύπνο!

    PS: Υπάρχει ελπίδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι παράξενο. Από τις πρώτες του λέξεις, το σχόλιό σου με κάνει να χαμογελάω ;) Και τελειώνει με τη λέξη χαμόγελο.
      Είδες τι αληθινή που είσαι;
      Η διδασκαλία είναι από ότι έχω καταλάβει μία από τις κοινές μας αγάπες...
      Χαίρομαι που βρήκες κάτι να σε αγγίξει. Με τιμάς πολύ.
      Ναι, οι ελπίδες υπάρχουν, και γι' αυτό γράφουμε και συμβουλεύουμε, από δω κι από κει ;)
      Φιλιά πολλά !!!

      Διαγραφή
    2. Τα λόγια σου με τιμούν αφάνταστα!
      Σε φιλώ γλυκά!

      Διαγραφή
  16. Εκτιμω πως δεν μπορουμε να συγκρινουμε
    τα ανομοια.
    Και τα "χθες" ....ολα....
    ειναι τοσο ανομοια του σημερα μας.

    Καλοξημερωμαησυχηςνυχτας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εξαρτάται από τα χθες που διαλέγει ο καθένας για να φτιάξει το σήμερα. Ποιο σήμερα βλέπει ή θέλει να βλέπει.
      Έριξα μια φωτίτσα σ' ένα πολύ παλιό χθες,
      και μου επέστρεψε συγκίνηση συνολική, στο μυαλό και στο σώμα, στα μάτια και στα χέρια, και είδα μια φλόγα σε δυο παιδικά ματάκια.
      Μπορεί να έφτιαξα ένα σήμερα στα μέτρα μου.
      Αλλά φταίει που μ' αρέσει το μέτρο και η συμμετρία.
      Και νοσταλγώ ένα τέτοιο χθες, του ρυθμού και της αρμονίας, του κάλλους, που άλλες χώρες κοίταξαν στο ίδιο χθες (το παλιό εκείνο εκείνων των Ελλήνων) και το έκαναν σήμερα. Ενώ εμείς κολλάμε στον τύπο των ήλων...
      Πες μου το σήμερά σου, να σε γνωρίσω

      κιασεμεναμαντεψωτοανομοιοχθες ;)

      Διαγραφή
  17. Το κακό ξέρεις ποιο είναι; Ότι δυστυχώς οι νεοέλληνες δεν σεβόμαστε το παρελθόν μας (μιλάω για την πλειοψηφία). Επαναπαυόμαστε, το αναπαράγουμε σαν καραμέλα, νιώθουμε (ψωρο)περηφάνια...αλλά αρκούμαστε σε αυτό. Δεν κάνουμε τίποτα για να το συνεχίσουμε και να το διαιωνίσουμε. Μας έχει φάει η αμερικανιά και η αγγλοσαξωνοσύνη. Αυτή η κακή νοοτροπία συντηρεί και αιτιολογεί την ασχήμια που υπάρχει γύρω μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ουδεν σχόλιο στο σχόλιό σου.
      Τι μου ήρθε στο νου; Ένας Ρίτσος, Ασπασάκι.

      "Και να αδερφέ μου
      που μάθαμε να κουβεντιάζουμε
      ήσυχα, ήσυχα κι απλά.
      Καταλαβαινόμαστε τώρα
      δε χρειάζονται περισσότερα.

      Κι αύριο λέω θα γίνουμε
      ακόμα πιο απλοί.
      Θα βρούμε αυτά τα λόγια
      που παίρνουνε το ίδιο βάρος
      σ’ όλες τις καρδιές,
      σ’ όλα τα χείλη,
      έτσι να λέμε πια
      τα σύκα σύκα
      και τη σκάφη σκάφη.

      Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι
      και να λένε:
      "Τέτοια ποιήματα
      σου φτιάχνω εκατό την ώρα".
      Αυτό θέλουμε κι εμείς.
      Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε
      για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου,
      απ’ τον κόσμο.
      Εμείς τραγουδάμε
      για να σμίξουμε τον κόσμο."

      Να είσαι καλά, φιλί ;)

      Διαγραφή
    2. Μαρώ μου πόσο με συγκινεί όταν το ακούω από τον Ξυλούρη..

      Η οικογένειά σου είναι τυχερή που σε έχει, να το ξέρεις!
      Τα λόγια που έγραψες στο τέλος είναι η ουσία όλη!

      Διαγραφή
    3. Πώς φαίνονται οι έμπειρες οι μπλόγκερς που σχολιάζουν (ανά)μες(α) στα σχόλια, και οι άπειρες που ψάχνουν τα σχόλιά τους (ενώ τα έχουν δει στο mail) και δεν τα βρίσκουν χιχι.
      Εγώ να δεις πώς συγκινούμαι!!
      Σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, γλυκειά μου Κατερίνα!
      Καλή επιτυχία σ' ό,τι ετοιμάζεις με τον καλό σου ;)

      Διαγραφή
  18. Ma tres chere Marron, γράφω και ξαναγράφω (όπου μου δοθεί η ευκαιρία), πως η αλλαγή μπορεί να ξεκινήσει μόνο μέσα από τον καθένα χωριστά και ξεκινάμε βάζοντας σε τάξη τα του οίκου μας... και εδώ έρχεται η εστία με τον συμβολισμό της να μας θυμίζει πόσο σημαντικό είναι να διατυρήσουμε "άσβεστο το ιερό πυρ" στις καρδιές μας!
    Είμαστε φιλόξενος λαός καλό είναι να το θυμόμαστε! ;-)
    Εξαιρετική ανάρτηση!
    Gros bisous...de tout mon coeur!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπορεί να πέρασα ένα μυστήριο καλοκαίρι, αλλά ευχαριστήθηκα ένα πράγμα.
      Έβαλα σε τάξη τα του οίκου μου, και είδα μεγάλο καλό.
      Θα κάνω ανάρτηση στο μέλλον και γι' αυτό.
      Πολύ βασικά τα όσα αναφέρεις!!!
      Je pense à toi, souvent... J'ai une certaine curiosité... J' imagine ta famille:
      vos mythes, vos histoires de couple, telles qui méritent à une sorcière de bon coeur, et à un conteur fameux qui vole vers nos rêves d' enfance...
      Bisous gros gros ;)

      Διαγραφή
  19. Με αυτή την έννοια, της φωτιάς που ζεσταίνει το φαγητό, στους παλιούς αιώνες, η λέξη στα αγγλικά ήταν "hearth". Κάτι σαν τζάκι από ένα κύκλο πέτρες στην μέση του δωματίου. Όμως η έννοια της λέξης "Εστία", στα αγγλικά είναι μια πολύ αγαπημένη μου λέξη, η λέξη "home". Πολλές φορές έχω αισθανθεί "τι κρίμα" που τέτοια λέξη δεν χρησιμοποιείται στην νεοελληνική. Το Home μεταφράζεται μόνο σαν Εστία, αλλά στο νεοελληνικό αυτή δεν έχει την ίδια ζεστασιά και θαλπωρή. Την οικογενειακή ασφάλεια και θαλπωρή της hearth. The hearth in our home. Πως να το πει αυτό κανείς νεοελληνικά και να έχει την ίδια ζεστασιά...

    Πάρα πολύ όμορφη, και ζεστή, ανάρτηση.
    Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ ενδιαφέρουσες οι εννοιες της αγγλικής γλώσσας. Το hearth θυμίζει τη λέξη γη με δασεία. Όπως και η Εστία ταυτιζόταν με τη Γαία. Όσο για την αντιστοιχία του Home στη νεοελληνική, δεν μπορώ να απαντήσω ακριβώς. Είναι κάτι σαν το "σπίτι μου,σπιτάκι μου, και σπιτοκαλυβάκι μου" που έλεγε η Μούσχουρη; Οι διηγήσεις των γιαγιάδων στην "παραστιά", τα μαγειρέματα μαζί με τα παραμύθια, έχουν αυτή τη ζεστασιά νομίζω...

      Πολύ σημαντικό σχόλιο που μας μεταφέρει λεπτομέρειες από την αγγλική κουλτούρα επί του θέματος!!!
      Σ'ευχαριστώ πολύ, καλά να περνάτε ;)

      Διαγραφή
  20. Πολύ όμορφη ανάρτηση. Είναι τόσο συμαντικές οι στιγμές που η οικογένεια μαζεύεται γύρω από το τραπέζι και όχι φυσικά μπροστά απο μια τηλεόραση όπως συνηθίζεται πλέον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ ενδιαφέρον αυτό που παρατήρησες, Μαράκι μου!
      Η σημερινή εστία μήπως έχει μεταφερθεί στην τηλεόραση;;;
      Τραγικό. Γι' αυτό περνάνε τόσο εύκολα τα μηνύματα που μας αλλοτριώνουν!!!
      Απίστευτο. Καλό ξημέρωμα αγαπημένη ;)

      Διαγραφή
  21. βλέπω πως εξαντλήθηκε το θέμα στα σχόλια,οπότε θα πω ότι θα ήταν ωραίο να παραδειγματιστούμε οι γονείς και αντί του''φάε τώρα ,δεν είναι ώρα για ερωτήσεις'' να αρπάζουμε τις ευκαιρίες για όμορφες εποικοδομητικές συζητήσεις!
    καλημέρα!
    καλή σχολική χρονιά να έχετε!φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είχες δεν είχες, έγραψες πάλι!
      Εποικοδομητικές συζητήσεις την ώρα του φαγητού...
      Τι ωραία παρατήρηση!!!
      Μακάρι να είναι πάντα τόσο πρόσφορο το έδαφος.
      Καλή σχολική χρονιά και σε σας, καλή μου Νάσια,
      σε φιλώ πολύ ;)

      Διαγραφή
  22. Αυτό που έκανες, νομίζω πως το βλέπουμε μόνο σε διαφημίσεις κατεψυγμένων λαχανικών. Τα παιδιά χαμογελάνε στη θέα του αρακά και η κούκλα-μαμά, τα χαϊδεύει στα μαλλιά και τους μιλάει τρυφερά. Για τη διατροφική αξία του μπιζελιού...
    Μαρώ μου, κοντολογίς... ήθελα να σου σφίξω το χέρι και να σε συγχαρώ γι αυτό που έκανες. Μα πάνω απ' όλα, που το μοιράστηκες μαζί μας. Να το θυμόμαστε όταν περιοριζόμαστε να γεμίσουμε στο στομάχι τους. Μα όχι το μυαλό και το αξιακό τους σύστημα.

    Να'σαι καλά και χαίρομαι που ξαναβρεθήκαμε μετά από τόσο καιρό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πω πω! Ο σκοπός μου δεν είναι αυτού του είδους η τελειότητα των διαφημίσεων χιχι
      "Να το θυμόμαστε όταν περιοριζόμαστε να γεμίσουμε το στομάχι τους. Μα όχι το μυαλό και το αξιακό τους σύστημα"
      Κι εγώ θα προσπαθήσω να το θυμάμαι, έτσι που το θέτεις.
      Ήταν μια πολύ καλή στιγμή, που κι εγώ δεν ήθελα να ξεχάσω και γι' αυτό έγραψα την ανάρτηση. Θέλω να βρεθούν πολλές τέτοιες...
      Κι εγώ χαίρομαι που ξαναβρεθήκαμε!
      Και πάλι καλορίζικο το νέο σου προσωπικό ιστολόγιο!!!
      Φιλιά πολλά ;)

      Διαγραφή
  23. τι αλλο να πω μετα το Κανελλακη μας και ολες τις αλλες φιλες μας υπεροχη αναρτηση σε φιλω καλως να μας ορισει το φθινοπωρο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά έκανες κι είπες δυο λόγια. Μεγάλη χαρά μου δίνεις!
      Καλό φθινόπωρο, αμήν!
      Και πολλά φιλιά...
      *για να σε βάλω στο blogroll. Τουτέστιν : στη λίστα αγαπημένων ιστολογίων ;))

      Διαγραφή
  24. Όταν ήμασταν μικρά με τα αδέρφια μου, στο καθημερινό οικογενειακό τραπέζι συχνά παίζαμε "εστιατόριο"... Μου το θύμισες τόσο πολύ αυτό! Αυτή η έννοια της εστίας, έτσι όπως την εξήγησες στα παιδάκια σου, είναι τόσο σημαντική και τόσο πολύ ξεχασμένη. Πράγματι οι αρχαίοι είχαν την εστία, όχι μόνο σαν τόπο όπου μαγείρευαν, αλλά και που συναντιόνταν. Αναρωτιέμαι, πόσοι από μας έχουμε μια τέτοια "εστία" στα σπιτικά μας. Και αν δεν έχουμε αν καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει αυτή η εστία, το κέντρο του σπιτιού, η βάση, η αφετηρία. Εύχομαι να το θυμάμαι κι εγώ. Και σε ευχαριστώ για το "μάθημα", για το μοίρασμα και για τις αναμνήσεις. Φιλάκια καλό φθινόπωρο και σ΄ ευχαριστώ για τις ευχές στο σπιτάκι μου. Βρίσκομαι σε μια τρέλα αυτές τις μέρες και μόνο από κινητό μπαίνω στα μέιλ μου, οπότε δεν μπορώ να απαντήσω στα σχόλια, γι' αυτό κι αργοπόρησα. <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εστιατόριο, λοιπόν! Παίζεται τουλάχιστον από τρεις και πάνω, φαντάζομαι. Με δύο "δε χαρίζει", χιχι!
      Και πάλι καλό φθινόπωρο (τόσες φορές που το έχω ευχηθεί δεν μπορεί παρά να είναι τέλειο αυτό το φθινόπωρο!!)
      και χάρηκα που μπήκες να διαβάσεις, έστω και στο τρέξιμο... Σε φιλώ ;)

      Διαγραφή
  25. Πραγματικά, δεν ξέρω τί σχόλιο να κάνω...
    Με έκανες να νιώσω πολύ όμορφα διαβάζοντας αυτή την ανάρτηση!
    Μέσα από την καρδιά μου, ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα τα υπέροχα που μοιράζεσαι μαζί μας!
    Πολλά-πολλά γλυκά φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιαννα μου, πώς είσαι;
      Πρέπει να έτρεχες πολύ κι εσύ καλοκαιριάτικα... με την καλή έννοια! Τα σχόλιά σου είναι άμεσα και πολύ "της καρδιάς"! Ανταποδίδω τα φιλιά και εύχομαι να γράφεις αναρτήσεις και να περνάς συχνά-συχνά (το πυκνά δεν μου αρέσει χιχι). Καλό φθινόπωρο, είπαμε; Δεν είπαμε! Να είναι το πιο ωραίο σου ;)

      Διαγραφή
  26. Στον τόπο μου λεγανε "πυρουστιά"(πυρ-εστία)την τριγωνική σιδερένια κατασκευή,που πατούσε στα καρβουνα και πάνω της ακουμπούσε για να βράσει η κατσαρόλα του καθημερινού φαγητού...

    Καλωσόρισα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλωσόρισες, καλώς ήρθες στο περιβολάκι ;)
      Έτσι το λένε, ναι. Και είναι ταυτόσημο στην ουσία.
      Δεν είναι φανταστικό που ζει ακόμη η λέξη;

      Θα επικοινωνούμε συχνά, συνάδελφε!
      Χάρηκα πολύ!

      Διαγραφή
  27. Tι όμορφη ανάρτηση...
    Σ΄ευχαριστούμε marron!
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η επιστροφή σου με χαροποιεί, όπως σου ξαναείπα.
      Και χαίρομαι που πέρασες κι από δω, μοσχομυριστή κι αιθέρια ;) Καλά και πολλά γραψίματα φθινοπωρινά!!!

      Διαγραφή
  28. Με άλλα λόγια και το τελετουργικό του βαπτίσματος ενσωμάτωσε στοιχεία από την αρχαιότητα!
    Πολύ ενδιαφέρουσα η ανάρτησή σου και χαίρομαι ιδιαίτερα, αφενός γιατί βρήκα το χρόνο να σε διαβάσω και να σχολιάσω με άνεση, και αφετέρου για τους πολλούς και καλούς κοινούς φίλους που συνάντησα στα παραπάνω σχόλια!

    Να είσαι καλά κι ο μπαξές σου διαρκώς πανέμορφος και καρποφόρος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς σε ξαναβρίσκω, Ευάγγελε!
      Είσαι ο μόνος που το παρατήρησες στο σχόλιό σου.
      Γενικότερα, εκ των πραγμάτων το χριστιανικό τελετουργικό, ενσωμάτωσε στοιχεία από την προηγούμενη θρησκεία, είναι γνωστό αυτό, όπως και ότι χρησιμοποιήθηκαν οι ίδιοι χώροι λατρείας, αφού τροποποιήθηκαν.
      Σ'ευχαριστώ για τις ευχές ;)
      Κάθε καλό εύχομαι!

      Διαγραφή
  29. ...ειδα στρωμενο τραπεζι και μπηκα..να σαι καλα κοριτσι που εστιασες το λημερι μου..η Γιαγια μου ελεγε..το τραπεζι κανει το σπιτι..μου αρεσει ομως και η λεξη εστιαζω..βαζεις στοχο..μου αρεσε αυτο που γραφεις..να εστιασουμε στην δικη μας φλογα...ειμαστε πολλοι..αλλα σκορπιοι..Χαρουμενο Φθινοπωρο..καλο βραδυ..φιλια..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία, καλωσήρθες!
      Πόσο χαίρομαι που η γιαγιά είπε κάτι τόσο απλό και σοφό, σου το θύμισαν τα γραφόμενα, κι εσύ μου το καταθέτεις εδώ, τόσο ποιητικά με το σχόλιό σου.
      Χαρούμενο φθινόπωρο και σε σένα, πάνω απ' όλα δημιουργικό... Φιλιά κι από μένα ;)

      Διαγραφή
  30. Απίθανη ανάρτηση.Απίθανη.Τι τέλεια αυτή η γλώσσα μας.Τι καταπληκτικό που όλα έχουντ ο νόημα τους και τι νόημα.Δεν το είχα φανταστεί ποτέ αυτό...Εστια Εστιατόριο! Κι έχεις τόσο δίκιο σε όλα Marron μα αυτό "ο Ελληνισμός είναι βιωματική εμεπιρία" με τσάκισε!!! Καταπληκτικό...πρέπει να το νιώσεις για να το καταλάβεις...Ευχαριστώ δεν σου είπα για τα υπέροχα μηνύματα σου και για εκείνο το ποίημα με τα χρώματα...αχ βρε κορίστι μου πόσο με συγκίνησες!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς την Κατερίνα!!!
      Σε έχω τρελάνει στις τραγουδοαφιερώσεις, ε; Τι Πάριο, πιο παλιά, τι Λουδοβίκο των Ανωγείων... Εμένα με συγκίνησε η Alice, και πιο πολύ, μέσα από τη δική σου φροντίδα... αφότου εκείνη θέλησε να επικοινωνήσετε, καθώς σου χάιδευε τα μαλλιά. Καθώς και το διάστημα που σκεφτόταν για να σου απαντήσει, σε σένα την καινούργια της φίλη. Σε φαντάζομαι να την κοιτάς και στις δύο περιπτώσεις με έκπληκτα τα γελαστά σου μάτια!!
      Με τιμάς με την επίσκεψη και το σχόλιό σου.
      Νιώθω σαν να πήρα βραβείο ;)))

      Διαγραφή
  31. καλημερα εχεις ενα βραβειο απο εμενα καλως σε βρηκα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Καλημερα!
    Η Εστια οταν κοριτσακι διαβαζα την μυθολογια ηταν παντα η αγαπημενη μου θεα. Μπορει να μην ειχε την αιγλη των υπολοιπων, αλλα μου εξεπεμπε σιγουρια, ασφαλεια, γλυκυτητα, ολα οσα θελω δηλαδη κι απο την οικογενεια μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Μ'άρεσε ο τρόπος που μίλησες για την ιδέα της Εστίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Έτσι στα μουγγά θα καθόμαστε, πείτε κι εσείς κάτι...